Αυτό που καθορίζει αν η λύση θα είναι τύπου Α ή Β είναι το λογισμικό διασύνδεσης με το μηχανισμό και όχι η συσκευή. Το Hardware δηλαδή του μηχανισμού παραμένει κοινό. Η σημαντικότερη διαφορά είναι ο τρόπος με τον οποίο η εμπορική εφαρμογή που χρησιμοποιείται για την έκδοση των στοιχείων π.χ. σ90 επικοινωνεί με την συσκευή. Το τελικό κόστος και των δύο λύσεων είναι περίπου το ίδιο.
Η λύση Τύπου Α προβλέφθηκε από το νόμο προκειμένου να μπορέσουν να λειτουργήσουν σύννομα, εφαρμογές που αδυνατούν για οποιοδήποτε λόγο να επικοινωνήσουν με το μηχανισμό σήμανσης. Στη λύση αυτή:
Η εμπορική εφαρμογή δεν γνωρίζει την ύπαρξη της συσκευής όποτε δεν υπάρχει καμία απολύτως επικοινωνία μεταξύ της διαδικασίας έκδοσης παραστατικού της εφαρμογής και της συσκευής
Οι λειτουργίες επικοινωνίας μεταξύ του Η/Υ και της συσκευής εκτελούνται από άλλο πρόγραμμα το οποίο μπορεί να προσθέτει σε ότι πηγαίνει στον εκτυπωτή μια ψηφιακή υπογραφή (π.χ. ακόμη και σε ένα ισοζύγιο)
Η εμπορική εφαρμογή δεν παίρνει πίσω καμία πληροφορία σχετικά με την ψηφιακή υπογραφή δηλ. δόθηκε ΝΑΙ ή ΟΧΙ και αν ΝΑΙ, ποια είναι αυτή.
Η εμπορική εφαρμογή δεν γνωρίζει την κατάσταση του μηχανισμού σε καμία φάση της έκδοσης και μπορεί να συνεχίσει την έκδοση ακόμα και αν ο μηχανισμός δεν υπάρχει, δεν έχει χαρτί, δεν έχει μπαταρία, δεν έχει την σωστή ώρα.
Η «αναγνώριση» με σκοπό τη σήμανση, του κάθε παραστατικού που μπορεί να εκδοθεί από την εμπορική εφαρμογή, απαιτεί παραμετροποίηση στο λογισμικό που αναλαμβάνει την επικοινωνία μεταξύ Η/Υ και συσκευής. Αυτό έχει πρόσθετο κόστος κάθε φορά που θα απαιτηθεί να οριστεί ένα νέο παραστατικό. Επίσης η σωστή «αναγνώριση» δεν είναι πάντα βέβαιο ότι θα είναι αξιόπιστη μια που βασίζεται σε κάποιες παραδοχές.
Πιθανόν να μην λειτουργεί με εκτυπωτές συνδεδεμένους μέσω θύρας USB καθώς και Inkjet & Laser.
Κατόπιν τούτου, η εμπορική εφαρμογή
Δεν διαθέτει ιστορικό παραστατικών που να επιτρέπει στο χρήστη να παρακολουθεί τις ψηφιακές υπογραφές που έχουν δοθεί για το κάθε παραστατικό.
Δεν διαχειρίζεται ιστορικό του πρωτότυπου παραστατικού (όπως αρχικά τυπώθηκε με την υπογραφή)
Δεν «γνωρίζει» ποια παραστατικά πρέπει να πάρουν ψηφιακή υπογραφή και ποια όχι (π.χ. δελτία παραγγελίας, αποδείξεις είσπραξης). Όλα τα παραστατικά είναι υποψήφια για υπογραφή και το λογισμικό που αναλαμβάνει την επικοινωνία μεταξύ εμπορικής εφαρμογής και συσκευής «κρίνει» βάσει κάποιων παραμέτρων αν θα δοθεί σήμανση ή όχι.
Στη λύση Τύπου Β η εμπορική εφαρμογή επικοινωνεί πλήρως και άμεσα χωρίς την μεσολάβηση του λειτουργικού συστήματος με το μηχανισμό σήμανσης και έχει τον πλήρη έλεγχο της συσκευής και της όλης διαδικασίας σήμανσης και ανάλογα με την ποιότητά της έχει τη δυνατότητα να προσφέρει τον καλύτερο δυνατό έλεγχο στο χρήστη. Η λύση τύπου Β της ΣΥΝΠΑΝ επιτυγχάνει ακριβώς αυτό το σκοπό με τα παρακάτω.
«Γνωρίζει» ποια παραστατικά πρέπει να εκδοθούν με σήμανση
Προειδοποιεί το χρήστη στην περίπτωση που αυτό αποπειράται να εκδώσει παραστατικό που απαιτεί σήμανση και ο σταθμός εργασίας δεν διαθέτει μηχανισμό σήμανσης.
Ελέγχει και προειδοποιεί σε περίπτωση μη αποδεκτής διαφοράς ώρας μεταξύ ρολογιού Η/Υ και μηχανισμού σήμανσης
Διαθέτει τη δυνατότητα επανεκτύπωσης του παραστατικού σε άλλη χρονική στιγμή.
Διαθέτει τη δυνατότητα να μην εκτυπωθεί το παραστατικό κατά τη στιγμή της σήμανσής του.
«Παρακολουθεί» πλήρες ιστορικό παραστατικών για κάθε ένα στοιχείο που εκδόθηκε δηλαδή το περιεχόμενο του στοιχείου όπως αυτό αρχικά τυπώθηκε, την ψηφιακή υπογραφή αυτού, την ώρα και ημερομηνία σήμανσής του κ.λπ.
Κατά την έκδοση παραστατικού που πρέπει να σημανθεί, υπενθυμίζει στο χρήστη το ότι έχει θέσει εκτός λειτουργίας το μηχανισμό σήμανσης π.χ. σε περίπτωση βλάβης του
«Γνωρίζει» τα παραστατικά που έχουν εκδοθεί χωρίς σήμανση
Διαθέτει μηχανισμό αναζήτησης του παραστατικού με βάση την ψηφιακή υπογραφή με δυνατότητα προβολής και επανεκτύπωσης του πρωτότυπου στοιχείου
Διαθέτει πλήρως ελεγχόμενη διαχείριση ακυρωτικών σημειωμάτων.
Διαθέτει πλήρως ελεγχόμενη διαχείριση αντιγράφων παραστατικών.
Για να ενημερωθείτε για την λύση τύπου Β' της ΣΥΝΠΑΝ πατήστε εδώ.
